Blog Image

USA 2009 SF-LA

Fotoalbum 2009

Klik hier voor ons fotoalbum

Van A naar MoaB

Reisverslag USA 2009 Posted on Wed, August 05, 2009 06:24:48

Vandaag stond er weer een reisdag in het schema. Er werd van SLC naar Moab gereden over een afstand van 378 km. Na een aantal hotelontbijtjes waren wij weer eens toe aan een volwaardig ochtendmaal en werd gekozen om bij de eerste de beste Denny’s op de route te gaan “bunkeren”. De slam’s (bestaande uit panecakes, scrambled eggs, hash brownes, sausages, ham en toast) gingen er in als zoete koek. Helaas liet de airco het er afweten waardoor menig klant en waiter het aardig te kwaad kreeg. In iedergeval waren onze buikjes weer tot de avond gevuld.

De autorit verliep zonder problemen en met tussenstop waren wij ‘s middags om 3:00 pm bij ons Sleep Inn hotel in Moab. Onderweg daalde en steeg de temperatuur naar mate wij de hoogte in gingen of een afdaling maakten. In Moab was de temperatuur uiteindelijk 38 graden in de schaduw! Dus meteen de pool in om lekker bij te komen. Toen het zonnetje achter wat bewolking schuil ging werd het pas echt aangenaam.

Vanavond is er pizza gegeten op het terras van Pasta Jay’s, één van de vele restaurantjes in het gezellig Moab.

Aangezien wij ons morgenochtend om 8 uur moeten melden voor de rafting excursie op de Colorado rivier, hou ik het kort en duiken we bijtijds onder de lakens.Welterusten of goede morgen!



Tempels, ijs en zout

Reisverslag USA 2009 Posted on Tue, August 04, 2009 04:48:11

Hoe wij onze dag in Salt Lake City zouden door gaan brengen was voor af nog niet vastgelegd. Een dagje rust zou misschien wel lekker zijn. Maar hoe vaak kom je in SLC, niet dagelijks dus toch op stap gegaan. Uiteraard moest het Great Salt Lake worden bezocht.

Wij begonnen op advies van de hotelier met een bezoekje aan het Conference Center, één van de gebouwen die het centrum van SLC domineren. De Mormonen hebben deze stad gesticht en daarbij ook meteen een aantal tempels uit de grond gestampt die de skyline bepalen.

Zoals de naam aangeeft worden in het Conference Center conferenties gehouden maar ook diensten van de Mormoonse kerk. Ook zijn er destijds met de Olympische Winter Spelen van 2002 speciale voorstellingen geweest. Direct toen wij het gebouw binnen liepen stond er een alleraardigste dame klaar om ons door te loodsen naar de gids die de tour door het gebouw zou leiden.

Als eerste werden wij de grote Conference zaal ingeleid, goed voor 21.000 (!) toeschouwers, de grootste zaal ter wereld als het gaat om kerkelijke instellingen. Indrukwekkend moet ik zeggen.

Het immense gebouw was volgens onze gids in 100 dagen gebouwd waarbij 3 verschillende aannemers een continuerooster hadden van 24/6 (op zondag lag de bouw uiteraard stil). Na een flink aantal kunstwerken gezien te hebben die het verhaal en ontstaan van het Mormoonse geloof uitbeelden, was de tour na 3 kwartier afgelopen. De jongens hadden het al eerder gezien.

Van gids Dean Parkin, moesten we de groeten doen aan een oude schoolvriend die de Mormoonse tempel in Sweet Lake City (ons eigen Zoetermeer) leidt.

Na nog een rondje te hebben gelopen op Temple Square werd het tijd voor de nodige verkoeling want hoewel niet zo heet als gisteren, de thermometer wees nog altijd zo’n 35 graden aan.

Waar beter de koelte te zoeken dan op de ijsbaan en laat er in SLC nou net een “aardig 400 meter ovaaltje” liggen! The Olympic Oval werd door TomTom opgezocht en na een half uurtje tuffen bereikt. Al eerder hadden wij gekeken of publiek schaatsen er mogelijk was maar helaas net niet op maandag.

Toch was de hal open en mochten wij ook het “heilige ijs” toucheren. Ook onder het ijs weer “De Trap” op, waar alle kampioenen zich naar het middenterrein begeven, was toegestaan. Uiteraard even 400 meter gelopen en stiekem op het ijs gestaan.

Ook nog even in de kleedkamers bezocht en de massagekamer waar ik nog een gesprekje aanknoopte met de conciërge die uiteraard Sven Kramer persoonlijk kende.

Na nog wat foto’s voor de hal te hebben genomen werd het tijd om van bevroren water naar het zoute water te gaan. Maar niet nadat bij Subway’s eerst een paar 6 inch Meatballs en een footlong (voor pa) met Chicken Teriaki te hebben weggewerkt.

De bedoeling was om het meer te gaan bekijken en “bedrijven” vanaf Antelope Island. Dit was vooraf ook als favoriet in TT gezet. Tom loodste ons inderdaad via de kortste weg richting het eiland alleen bleek voor het laatste deel van de route, de weg naar het eiland, een groot hek te staan. Restte niets anders dan rechtdoor te rijden om te zien waar wij dan zouden uitkomen.

Uiteindelijk was dit bij de oude marina van SLC, een gebouw van vergane glorie maar met acces to the beach! “The beach” was eigenlijk 300 meter opgedroogde zoutvlakte waarover uiteindelijk het meer kon worden bereikt. Sven en Niels gunden zich geen tijd om onder-en boven broeken om te wisselen voor de swimshorts en liepen al ver vooruit het water in. Pa hobbelde er achteraan met foto-en filmcamera’s. Het duurde nog even tot (bij mij) kruishoogte werd bereikt en er kon worden gedobberd. Sven lag het eerst op zijn rug in het water echter buiten bereik van de cameralens. Ik had hun nog gewaarschuwd om niet met ogen, mond en neus in het water te komen want dat zou ververlende gevolgen hebben. Sven werd echter overspoeld door een golf waar door hij proestend en hoestend het dobberen direct voor gezien hield. Volgens hem was het een k.. meer en liep direct langs Miek het strand op richting douches daarbij zijn slippers vergetend wat hem nog duur zou komen te staan op de harde droge ondergrond.

Niels deed het iets voorzichtiger aan waardoor zijn drijfvermogen wel op de gevoelige plaat is vastgelegd.

Toch vonden beide heren het een ervaring die niet voor herhaling vatbaar is. Wijs als pa en ma zijn hebben zij het zoutdrijven ook maar gelaten voor wat het was.

Binnen een half uur waren wij weer bij het hotel waar de boys in het zwembad werden gedeponeerd en wij nog even naar de State of Utah zijn doorgereden, zeg maar het regeringsgebouw van de staat Utah. Ook dit was vrij te bezichtigen zoals bijna alles in SLC. Een statig gebouw met veel marmer en een prachtig uitzicht over SLC. Daarna heb ik mij bij de jongens gevoegd in de pool.

Achteraf vragen wij ons af waarom wij nou persé naar SLC moesten terwijl wij alles ook in onze “achtertuin” in Zoetermeer kunnen vinden; Mormoonse Tempel, staat ook in Zoetermeer, schaatsbaan, in Zoetermeer hebben wij de Silverdome, Subway’s, 2 filialen zijn in Zoetermeer te vinden en het Salt Lake, Sven prefereert in ieder geval het zoete water van de Noord Aa. Daarnaast wordt er ‘s winters hier geskied, in Zoetermeer het hele jaar door! smiley

Straks eten wij Crown Burger die, volgens gids Dean van vanochtend, onlangs verkozen tot beste hamburger bakker van de USA. Wij zullen ze eens uitgebreid gaan keuren!

Meer foto’s van vandaag staan weer in het fotoalbum.



Van Sweat Lake City naar Salt Lake City

Reisverslag USA 2009 Posted on Mon, August 03, 2009 00:15:18

Vandaag van Jackson Hole naar Salt Lake City verhuisd. Daar valt eigenlijk vrij weinig over te schrijven. De afstand van 430 km werd in 5 uur overbrugd (incl. stop bij het overlook point bij Bear Lake. Geen beer te zien overigens maar misschien hebben die ook op zondag vrij smiley).

‘s Ochtends was het vrij rustig op de weg. Waarschijnlijk omdat alle autochtonen in de kerk zaten, althans bij elk stadje wat gepasseerd werd stonden de parkeerplaatsen bij de lokale kerk helemaal vol. Zodoende lekker de vaart er in kunnen houden met een constante 65 mph. Bij het eerder genoemde Bear Lake moest na een flinke afzink weer de volgende bergketen worden beklommen. Daar liepen we wat vertraging op die vervolgens op de snelweg richting SLC weer werd goed gemaakt. Waar de max. snelheid op 65 mph werd aangegeven moest gewoon 80 mph worden gereden wilde je een beetje meekomen op de 4 baans.

Zojuist dus om even na drieen bij Howard Johnson Hotel gearriveerd. Miek is met de boys naar de Subway gelopen voor een broodje waarna zeer waarschijnlijk het zwembad de volgende bestemming zal worden, ‘t is hier “slechts” 39 graden.

Dat was het voor het moment, misschien dat er later nog een update volgt.

Nog even een reactie op de vragen en reacties van jullie:

@ Pa en Ma Houtman: wij genieten er zeker van. Ook goed te lezen dat alles O.K. is met jullie. Heb al een aantal maal op MSN gekeken of jullie online waren. Meestal kijk is als het hier ochtend is dus bij jullie een uur of 4 a 5 ‘s middags.

@ Pa en Ma la Faille: sparen voor volgend jaar? Wij moeten er nog niet aan gaan denken. Dan krijgen n.l. al zo’n “thuisgevoel” en daar zijn we nog lang niet aan toe smiley.

@ Maud: In de parken vind je geen Mac’s e.d.. Alleen wat kleine restaurants en daar hebben wij eigenlijk nog geen burgers gegeten. Dus de Big Mac-index hebben wij niet kunnen staven.

@ Linda: Met “awsome” doe je de natuur nog te kort hier. “Far out”, “great” en “super” zijn ook veel te horen superlatieven maar je moet het eigenlijk zelf zien en dan stil genieten!

Update: zowel de Subway als de Burger King bleken hier gesloten te zijn op zondag. Rare jongens die Mormonen smiley

Update 2: Taco Bell gelukkig wel en daar hebben wij dan ook lekker Mexicaans fastfood gegeten vanavond!



Park hopping

Reisverslag USA 2009 Posted on Sun, August 02, 2009 05:29:41

Weer een dag verder helaas, of toch niet want ook vandaag was het weer een dag vol natuurpracht.

Om half elf reden wij voor het laatst (deze vakantie want wij gaan er zeker nog eens terugkomen!) via de west entrance Yellowstone NP binnen. Het zonnetje scheen en de temperatuur was daardoor opnieuw zeer aangenaam (+/- 22 graden).

Het eerste deel van de route hadden wij gisteren al gereden en vrijwel alles op dat stuk al bekeken dus plankgas, voor zover toegestaan, naar de zuidpunt van het park. Daar werd gestopt bij West Thumb waar voor het laatst de geisers en warm waterbronnen werden bekeken echter deze waren gelegen pal aan de oever van Yellowstone lake. Dit leverde opnieuw een schitterend panorama op maar daar zouden er later op de dag nog veel meer van volgen.

Even later werd Yellowstone achter ons gelaten direct het volgende park binnen gereden, John D Rockefeller JR Mermorial Parkway. Ook hier werden een aantal stops gemaakt bij watervallen en andere schilderachtige plekjes. Vervolgens ging het asfalt over in 26 miles zand-en grindweg i.v.m. wegwerkzaamheden (hoeveel hebben wij er daarvan al niet gehad). Onze SUV had hier totaal geen moeite mee en dus kon de chauffeur ook relaxed achter het stuur blijven zitten.

Na een half uurtje stofhappen dook het asfalt weer op en kon de cruise control weer op 45 mph worden ingesteld.

Grand Teton National Park was het volgende park wat aansloot. Van verre waren de Teton Mountains al te zien. De hoogste piek is ruim 4000 meter maar ook de naastliggende toppen deden daar niet veel voor onder. Langs de oever van Jackson Lake werd gepicknickt met fruitsalades en wraps met daarbij een uitzicht op het meer en het gebergte met sneeuw op de toppen waardoor ik regelmatig in mijn vingers beet, totaal afgeleid voor deze view smiley!

Met de bergen aan onze rechterkant vervolgden wij de trip richting eindbestemming Jackson Hole, maar niet na eerst nogmaals een aantal malen uit de auto te zijn geweest om van de natuur te genieten. Door de jongens werd ook nog een coyote gespot en op foto en film gezet.

Bij het inchecken hoorde een Amerikaanse toerist dat wij uit Holland kwamen. Hij had net vorige maand in Maastricht een lezing gehouden en was ook in Wassenaar geweest. Het werd een alleraardigste conversatie waarbij wij nog wat tips voor onderweg van hem meekregen. Of we daar ook de tijd voor hebben….?

Jackson Hole is een gezellig stadje, geheel in Western style. In de winter is het een skioord, wat ook te zien was aan de werkeloze skiliften langs de groene hellingen waardoor het omringd word.

Na een rondje door het centrum te hebben gelopen werd gegeten in een bakkery, weer eens wat anders dan burgers, althans voor Miek en mij wel. Na nog en ijsje en wat souvenirwinkels weer terug naar het hotel waar ik in de lobby eindelijk het verslag van gisteren heb kunnen plaatsen en de foto’s van de afgelopen dagen in het fotoalbum zijn gezet.

Wij gaan de warmte morgen verder tegemoet. Vandaag liep de temp. al op richting de 30, in Salt Lake City waar we morgen naar doorrijden en 2 dagen later in Moab liggen de temperaturen al meer richting de 40!!

Zal zien de foto’s vandaag ook nog even te plaatsen (inmiddels ook gebeurt), voorlopig hebben jullie met 2 dagverslagen genoeg om de zondag door te komen.



Yellowstone Part 2 of te wel “Spuiten en slikken”

Reisverslag USA 2009 Posted on Sun, August 02, 2009 04:25:23

Vandaag (gisteren inmiddels) dus een ingekorte route in het park gereden en bekeken en dat bleek maar goed ook. Er viel opnieuw veel moois te zien en vanwege de drukte en het feit dat niet alle geisers op commando af moest er af en toe geduld worden betracht wat uiteraard extra tijd vergt.

Na een zonnige start pakte een dreigend wolkendek zich boven Yellowstone samen en bereiden wij ons op het ergste voor. De temperatuur was in de ochtend ook een aantal graadjes lager, een schamele 16 Celsius.

Bij het inrijden van het park liepen we al een half uurtje vertraging vanwege een file. Gehoopt werd dat de reden een beer o.i.d. zou zijn maar toen de vaart er weer in kwam was de oorzaak ook verdwenen.

Vervolgens namen wij meteen de afslag naar de “Firehole Canyon Drive” een bochtig weggetje dat ons langs de Firehole River leidde met gelijknamige falls. Deze route kwam vanzelf weer op de hoofdweg uit waarna wij doorreden tot het eerste geiser basin van vandaag het “Lower Geyser Basin”. De parking stond ook hier aardig vol maar toch lukte het ons slagschip achteruit in te parkeren (applaus voor de chauffeur van de rest van de inzittenden).

Het basin bestond uit een verzameling van heet water bronnen, geisers en borrelend modder alsof je door een laboratorium heen liep.

Na deze stop gingen we weer verder de hoofdweg op waar we opnieuw in een file belanden. Dit keer was de oorzaak wel wildlife! Langs de kant van de weg lag tussen de beplanting in een grote bizon! Ook hier ontstond weer en gezellige verkeerschaos waar wij uiteraard aan meededen. Het dier liet zich gewillig op de kiek zetten waarbij op enkele meters afstand werd gefotografeerd. Later lazen wij dat je bij een bizon minstens 23 meter afstand moet houden vanwege veiligheid. Het liep gelukkig allemaal goed af dit keer. Weer een beest dat wij van ons lijstje konden doorstrepen.

De rit werd vervolgd en besloten werd direct koers te zetten naar de bekendste en meest betrouwbare geiser, “Old Faithful”. Bij deze geiser heen was bekant een heel dorp gebouwd met hotels, shops, uiteraard een mega parkeerplaats en rondom de geiser een hele reeks banken voor de toeschouwers. Het bordje bij het visitors center gaf aan dat de eerst volgende eruptie om 1:23 pm zou gaan plaatsvinden. Dat kwam mooi uit want zo hadden wij nog 20 minuten om een mooi plekje te zoeken tussen de honderden belangstellenden.

Na dat de eerste stoomwolken door de geiser waren uitgeblazen volgde een warmwater fontein van tientallen meters hoog die gedurende een minuut of 5 aanhield. Van zoveel natuur spektakel moet je toch wel even slikken zo mooi. Na afloop kreeg Old Faithful een applausje voor de grandioze show. In de snackbar werden vervolgens hot-en chilidogs door ons besteld. De volgende uitbarsting stond gepland om 2.41 pm. Wij besloten ook deze nog even af te wachten en ondertussen rond te kijken in het “Upper Geyser Basin” wat pal naast de oude trouwe was gelegen. Zo hadden wij bij de 2e eruptie een nog mooier zicht vanaf de andere kant. De show werd perfect herhaald en staat in al zijn schoonheid op video.

Wij hadden met Old Faithful tevens het keerpunt bereikt in de route van vandaag ook al wilde Sven nog wel even verder. Ik wist hem te overtuigen dat een volledig rondje een extra 100 km zou betekenen en dus geen zwembad meer voor vandaag!

Maar ook op de weg terug waren wij nog niet van de geisers af. Opnieuw werd gekozen voor een zijweggetje omdat ik ergens gelezen had dat de “Great Foutain Geyser” nog mooier zou zijn dan de O.F.. Bij deze geiser aangekomen stond aangegeven dat de eerste eruptie om 4.00 pm werd geschat maar helemaal goed te voorspellen was het niet. Tijdens het wachten weer een praatje gemaakt met een Amerikaan die vorige jaar Amsterdam had bezocht dus wel iets had met Nederland. De geiser weigerde echter ondertussen dienst en na 3 kwartier in het zonnetje te hebben zitten wachten besloten wij om verder te rijden naar de White Foutain Geyser die wij inmiddels al 2 keer in de verte spectaculair hadden zie spuiten. Een snelle berekening leerde dat binnen een minuut of 20 hij opnieuw “af zou gaan”. En ja hoor, als en ware geiserexpert klopte mijn schatting tot op enkele minuten nauwkeurig en stonden wij op een meter of 10 van een prachtige spray die precies onze kant op waaide. Raar overigens dat deze geiser nergens op de kaart staat aangegeven.

Na nog wat laatste foto’s te hebben gemaakt bij “Firehole lake” werd het echt tijd om weer terug te gaan richting West Yellowstone.

Als klapstuk passeerden we onderweg nogmaals een bizon die langs de weg liep vlak langs de passerende auto’s. Sven heeft ‘m uit het raam op film gezet terwijl Miek haar raampje dicht draaide bang dat dit 1000 kilo zware beest naar binnen zou springen (had ik graag willen meemaken)!

In West Yellowstone werd direct doorgereden naar de Mac. Daarna nog lekker gezwommen en gejacuzzied terwijl de 2 vakantiewassen in de naastgelegen wasserette in de machine ronddraaiden.

Het is nu bijna 10:00 pm, de jongens zitten al 3 uur in de pool tijd om ze op het droge te gaan halen.

Morgen (vandaag dus inmiddels) pikken we nogmaals een stukje Yellowstone mee om daarna door te rijden door en Grand Teton National Park dat ook een zeer mooi stukje natuur schijnt te zijn. Wij doen er wel weer verslag van!



Geen bericht is goed bericht!

Reisverslag USA 2009 Posted on Sat, August 01, 2009 16:54:21

Beste meereizers,

Helaas is het gisteren en vandaag weer niet gelukt het dagverslag op ons weblog te plaatsen. Daarom even een kort berichtje als “teken van leven”.

Ook dag 2 in Yellowstone was weer prachtig! Vandaag reizen wij via Yellowstone en Grand Teton NP naar het plaatsje Jackson, een afstand van 204 km. Hopenlijk is de internetverbinding daar beter zodat wij de achterstand kunnen inhalen. Zo niet, dan hebben jullie pech smiley



Even tussendoor

Reisverslag USA 2009 Posted on Fri, July 31, 2009 17:39:59

Weer een nieuwe stralende dag in West Yellowstone. Zit nu net voor ons ontbijt via de hotel PC dit stukje in te voeren want de WIFI-verbinding ligt er nu helemaal uit. Ook gisteren ging het weer met horten en stoten waardoor het het plaatsen moeizaam ging en ook de opmaak van het dagverslag er niet zo uit is komen te zien zoals gewenst. Maar het is in ieder geval te lezen smiley.

Zojuist besloten dat de volledige zuid-cirkel van het park te veel van het goede gaat worden zeker wanneer wij ook nog alle geisers en overig moois willlen bekijken. Daarom rijden we vandaag tot “Old Faithfull”. Op dit stuk liggen de meeste geisers die wij dan op ons gemak kunnen bekijken, zeker als het zo druk in het park is. Daarna maken wij rechtsomkeert zodat de jongens vanmiddag nog in het zwembad kunnen liggen.

Om jullie op de kaart van het park mee te kunnen laten kijken volgt hier een link van de park plattegrond: klik hier

Wij gaan lekker ontbijten, jullie alvast eet smakelijk bij het avondeten smiley



Yellowstone Part 1

Reisverslag USA 2009 Posted on Fri, July 31, 2009 06:38:48

De vermoeidheid slaat toe, dat is duidelijk te merken. Waar wij allemaal een aantal dagen terug nog ruim voor de wekker wakker waren, word het opstaan nu steeds verder uitgesteld. O.g. was toch voor achten al bezig om alsnog te proberen het dagverslag van gisteren op het weblog te plaatsen en zowaar lukte dit uiteindelijk nu wel. Het uploaden van de foto’s blijft een probleem hier maar dat halen we later wel in.

Na dat de rest van het gezin ook was ontwaakt kon er weer in het hotel worden ontbeten. Met een schuin oog werden daarbij de laatste ontwikkelingen in de Michael Jackson Story op de TV bekeken, want dat houdt de gemoederen hier nog steeds flink bezig.

Vandaag zou het mooiste park van de V.S. worden bezocht, Yellowstone park. Het is te groot om in 1 dag alles te kunnen bekijken, daarom gingen wij vandaag voor de noordelijke helft, nog altijd zo’n dikke 200 km rijden! Na bij de buurtsuper nog wat proviand te hebben ingeslagen en onze koelbox met nieuwe ijsblokjes en drank te hebben volgestopt waren wij er om 10 uur helemaal klaar voor.

Om bij de ingang van Yellowstone te komen was het 1 keer rechts- en 1 keer linksaf. Met onze eerder aangeschafte Nationale Parkpas konden we zo doorrijden, vervolgens was het nog 23 km tot de route echt begon.

De eerste stop werd gemaakt bij de “Beryl Spring”, een uit de kluiten gewassen jacuzzi zeg maar met de lucht van rotte eieren die wij vandaag nog een paar keer zouden gaan ruiken. Het zag er prachtig uit maar nog niet echt spectaculair. Daarom werd snel doorgereden naar het volgende punt de “Artist Paintpots”. Helaas stond de parkeerplaats daar mutje vol en werd er geen plek voor ons “slagschip” gevonden. Door dan maar weer de volgende bezienswaardigheid. Eigenlijk hoefden we daar niet echt voor door te rijden want de gehele omgeving is één grote bezienswaardigheid op zich. Zoveel natuurschoon met stromende beekjes, meertjes, links en rechts een stoompluim die uit de grond omhoog komt, het doet gewoon pijn aan je ogen zo mooi!

Na enkele kilometers kwam de eerste echte geiser in zicht, de “Steamboot Geyser”. Een onbetrouwbare rakker want is van de meeste geiseruitbarstingen het tijstip redelijk zeker te voorspellen, bij Steamboot blijft het gissen. Zijn laatste echter uitbarsting dateert alweer uit mei 2005 maar spoot daarbij wel 115 meter hoog! Nu bleef het beperkt tot een flinke fontein en een hoop stoom. Om deze stoomboot heen ligt het zgn. “Norris Bassin”, een verzameling van heet waterbronnen en kleinere geisers, heel mooi om tussendoor te wandelen.

Opnieuw verder in de hoop toch ook nog wat fauna te mogen aanschouwen. Zelfs de bizons hadden zich tot dusverre goed verstopt, de enige levende have waren een paar herten langs de kant van de weg en een bold eagle op zijn nest.

Na nog een korte tussenstop bij “Roaring Mountain”, een rotswand waar op diverse plaatsen stoom uit spleten en kieren komt werd vervolgens gestopt bij “Sheepeater Cliff” om onze koelbox eens wat lichter te maken. Op de picknickplaats gelegen aan een snelstromend beekje tussen de bergen was het prima toeven. De jongens beklommen eerst nog even en rotswand en kregen vervolgens bezoek van een Yellow-bellied marmot die op de lucht van onze broodjes afkwam. Bleef hij eerst nog op afstand, blijkbaar werd de verleiding hem toch te groot en kwam hij steeds dichterbij tot dat Niels en Sven het restant van hun broodje zelfs uit de hand aan hem konden opvoeren.

De temperatuur lag vandaag op een zeer aangename 20 graden. Af en toe en wolkje voor de zon waarbij het dan direct een stuk frisser aanvoelde zo ruim boven de 2000 meter maar nog altijd prima in T-shirt en korte broek te doen. Ook de ijle lucht op deze hoogte was goed te merken wanneer er een stuk gewandeld moest worden.

Next stop, Mammoth Hot Springs, het noordelijkste punt in het park. Dit bestond uit een aantal bassins waarin het hete grondwater een prachtige kleur krijgt door de bacteriën die er in kunnen leven. Trapsgewijs lopen de bassins naar beneden de berg af, ook heel mooi om te zien.

Het volgende punt wat het bekijken waard moest zijn was de Tower-Roosevelt fall. Een indrukwekkende waterval waarvoor eerste een stukje te voet moest worden afgedaald om deze goed te kunnen zien. Vanaf het uitkijkpunt liep er nog een pad verder naar beneden waarmee je langs de oever van de “Yellowstone River” kon komen. Tuurlijk pakten wij deze trail ook nog even mee. Onderweg naar beneden zagen we al aan de puffende en zwoegende tegenliggers dat bergopwaarts een heel ander verhaal zou gaan worden. Het laatste stuk je van het pad had meer weg van een roetsjbaan en moest er goed op worden gelet waar je de volgende stap neerzette. Voor Sven was het eens maar nooit meer terwijl Niels op z’n gat de laatste meters aflegde. Miek bleef hoog en droog zitten onder het mom van “een mooi plekje om foto’s te schieten”.

Nadat de terugtocht was volbracht was een grote cup of cone met schepijs wel de minste beloning die wij ons zelf konden geven.

Intussen was het al tegen half vijf geworden en waren wij net over de helft van het pacours met nog een aantal aardige klimmetjes met de auto in het vooruitzicht. O.a. Mout Washburn was zo’n puist met de top op 3122 meter! Daar aangekomen was het een drukte van jewelste en stonden auto’s schots en scheef langs de weg terwijl de passagiers ervan zo snel mogelijk hun voertuig verlieten en verder omhoog de berg op keken i.p.v. het schitterende uitzicht beneden te genieten. Al snel bleek dat wij in een zgn. Bear-jam terecht waren gekomen. Er was een Grizzly beer gespot die ongeveer 200 meter hoger op de berg op zijn gemakkie liep rond te sjokken, zich niets aantrekkend van alle commotie onder hem. Wij dus ook de auto snel “geparkeerd” op de eerste de beste plek die gevonden werd en gewapend met video- en filmcamera en verrekijker richting Grizzly. Het blijft toch een spannend gebeuren om een beer in het wild te zien lopen. Met moeite wisten wij de beer achter ons te laten om weer verder te rijden richting hotel, nog een dik uur volgens TomTom.

En met nog een weg opbreking onderweg waren wij op kwart voor zeven weer bij het hotel. Eerst nog even bijkomen op bed waarna er door Miek en de boys bij de Mac zijn gaan eten en ik mooi het dagverslag kon tikken. Had en heb nog steeds geen honger waarschijnlijk door alle indrukken van vandaag.

Morgen part 2 waarbij wij de zuidkant gaan bekijken waar ook meer geisers zijn te vinden waaronder publiekstrekker “Old Faithful”.

<!– WriteFlash('http://usa2009fotos.lanzarote-info.nl/#39‘); //–>http://usa2009fotos.lanzarote-info.nl/#39



« PreviousNext »