Na een verfrissende douche, frisse en schone kleding zorgde ook het weer in SF voor een frisse start. Met een matige 16 graden, bewolkt en een windje was het bij lange na nog geen korte broekenweer.

Tegen half 10, na het plaatsen van ons eerste bericht op het weblog en het lezen van de reacties die al waren geschreven (erg leuk om te lezen), gingen wij met z’n viertjes op pad. Het “slagschip” werd in de garage achtergelaten (eerlijk gezegd heeft geen van ons nog een idee van het type, kleur of andere details van onze auto. Wordt morgen dus een nieuwe verrassing) en te voet de stad in getrokken. Aangezien de meeste winkels nog dicht waren moest het shoppen nog even worden uitgesteld. Het ontbijt was al op de kamer gedaan met de nog overgebleven krentenbollen maar een goede kop koffie of thee was nog niet gedronken. Veel mensen op straat liepen met Starbucks bekers rond en dus was het een kwestie van het spoor tegengesteld volgen om de dichtstbijzijnde Starbucks te vinden. Nou zit deze koffieketen bijna op elke hoek van de straat dus was het niet te lang spoorzoeken.

Met een cappuccino en 3 thee werd er verder koers gezet richting…. tja, waarheen eigenlijk? Voor deze eerste dag was nog niet echt iets ingepland. Het bleek dat Chinatown op loopafstand lag en dus werd dat de eerste locatie om te bezoeken. Na een paar blocks te hebben gewandeld werd het publiek op de straat echter steeds minder, dat wil zeggen wat toeristen betreft. Het aantal zwervers om ons heen nam daarentegen steeds verder toe. Dit leek weinig op Chinatown of de crisis moest daar wel zeer ernstig hebben toegeslagen. Na de stadsplattegrond een halve slag te hebben gedraaid bleek al snel dat wij precies de verkeerde kant waren opgelopen. Rechtsomkeert dus!

Na een klein half uurtje werd de grootste Chinese gemeenschap buiten China als nog bereikt. De entree van deze wijk word gemarkeerd door een typisch Chinese poort die Miek en ik ons nog herinnerden van onze huwelijksreis, 15 jaar geleden. Deze poort was eigenlijk nog het enige dat niet veranderd was, de winkeltjes in de wijk zelf waren eigenlijk allemaal gevuld met kitsch souvenirs. Toch was het wel leuk om er weer doorheen te wandelen. Bij de lokale Chinese groetenboer werden kersen en bananen gekocht die even later werden genuttigd in een parkje waar veel Chinezen hun tijd doorbrengen met kaartspellen.

Volgende hoogte punt was de Transamerica Pyramid, een reus van een gebouw dat in een punt vorm is gebouwd en rust om grote rubber schokdempers die het earthquake proof zouden moeten maken. Helaas is het gebouw van binnen niet te bezoeken maar het blijf een indrukwekkend gezicht als je aan de voet ervan staat.

Intussen was de Oakland Bay Bridge in zicht gekomen, ook zo’n mega bouwwerk, eigenlijk nog groter dan de veel bekendere Golden Gate Bridge. Dus weer verder die kant op. In een park werd gratis Ben en Jerry’s ijs uitgedeeld dus pikten we dat meteen lekker mee.

Eigenlijk is het te voet een stad verkennen de leukste manier; je ziet veel meer en vaak loop je tegen onverwachte dingen aan waar je anders aan voorbij gegaan zou zijn. Ook onze jongens vermaakten zich op deze manier prima zo gaven ze aan.

Vanaf de Bay Bridge is het nog een klein eindje richting het AT&T Park, de thuishaven van de SF Giants. Het gaat hier dan over honkbal voor de niet kenners. Jammer genoeg waren wij net te laat voor de stadiontour anders hadden wij het ook van binnen kunnen bekijken. Nu bleef het beperkt tot de buitenzijde en de Giants Sports store. Niels wist geen keuze te maken uit de ontelbare shirts en honkbalpetten waardoor de enige aankoop tot een sticker voor in het album bleef beperkt.

Goed, lekker een eind gewandeld maar dan ook nog terug! Lopen leek geen optie en aangezien de kaartjesautomaat van de Muni tram onze biljetten niet wilde slikken werd een taxi aangehouden die ons weer terugbracht waar onze voetreis was begonnen, Union Square.

In een diner werd de inwendige mens verwend met pancakes en omeletten en was het vervolgens tijd even een korte break in te lasten, althans wat pa en ma betreft. Niels en Sven waren nog lang niet moe. Toch werd voor een uurtje de kamer opgezocht en de voeten en alles wat er boven zit, even rust te gunnen.

Lekker blijven liggen was erg verleidelijk maar de jongens wilden per se nog shoppen. Op naar Maccy’s dus waar Niels een paar leuke aankopen heeft gedaan. Vervolgens naar de Nike Store en die van Levi’s echter toen sloeg ook bij de jongens de “man met de hamer” toe en werd de kortste weg richting hotel genomen. En daar liggen wij nu voor pampus, Niels en Sven al lekker te snurken, Miek ligt een (gesloten)boek te lezen en ik heb mijn laatste energie verzameld om dit dagverslag te maken. Dit om te voorkomen te vroeg in slaap te vallen en weer midden in de nacht wakker te worden.

Morgenochtend wacht ons weer een nieuwe dag SF alleen laten wij daarbij eerst de Segway’s het werk doen.

In ons fotoalbum zijn de eerste “kieks van Mieks” geplaatst (ze staan er nog niet allemaal en goed in want het bewerken ervan geeft enige problemen)

<!– WriteFlash('http://usa2009fotos.lanzarote-info.nl/#31‘); //–>http://usa2009fotos.lanzarote-info.nl/#31